Jonkhout’s nieuwste project is een video-installatie die gaat over haar overgrootmoeder; Mies Vonk-Kiepe (1891-1984).

Vonk-Kiepe had de droom een gerespecteerd schrijver, dichter en filosoof te worden, maar had nooit succes. Afgestoten op persoonlijk en professioneel vlak omdat ze niet kon kiezen zich volledig aan één van de twee te wijden, laat haar belanden tussen wal en schip. Haar leven eindigt in eenzaamheid, leed en verbitterdheid. Het werk gaat over een vrouw die mogelijkheden tot liefde en succes moet hebben gehad, geweldig grote gebeurtenissen in de geschiedenis mee moeten hebben gemaakt, maar toch alleen zichzelf zag.

 

De video laat de donkere kant van dromen en ambities zien; wat betekent het om vergeten te zijn, en is dit hetzelfde als nooit bestaan hebben? Rosanne Jonkhout's (1991) werk is een manifestatie uit haar frustratie om te begrijpen hoe dit kan gebeuren. Het werk raakt vlakken met hoe wij om gaan met mensen die niet passen in de 'norm' van de maatschappij. Hoe kan je een lijdend mens helpen: Moet er een stempel op? Wanneer geef je medelijden? Wanneer geef je een harde hand?


Jonkhout gebruikt haar overgrootmoeder om een stem te geven aan de stilgezwegen kant van de maatschappij die kampt met emotionele onrust. Haar poging om haar overgrootmoeders pijn te horen door middel van ontelbare overgebleven dagboeken, gedichten, brieven, essays en manuscripten en is een liefdevolle poging om een gebroken hart te helen dat 32 jaar geleden is gestopt met kloppen.

 

 

 

 

Rosanne Jonkhout heeft een ander werk gemaakt over haar overgrootmoeder in haar tweede jaar bij de academie. Om dit te bekijken

 

 

klik hier.

Terug

CONTACT

NL

ENG